zondag 17 november 2019
8 minuten leestijd (1505 woorden)
Aanbevolen 

TMV OP ZOEK NAAR DE ZIEL, DEEL 10: Met allemaal zoete lieve Gerritjes naar de halve finale beker in Friesland

scheerenveenoud Het oude stadion van SC Heerenveen waar men speelde tussen 1927 en 1994

REDACTIE| Tismarvoetbal gaat steeds maar weer op zoek naar 'de ziel' van het voetbal. Authenticiteit en nostalgie spelen daarin een belangrijke rol. Al mijmerend haalden we laatst herinneringen op aan het jaar 1993 toen FC Den Bosch voor de derde keer in zes jaar tijd de halve finale van de KNVB Beker had bereikt en op bezoek moest bij SC Heerenveen in het verre Friesland.

Door: Willy Rooyakkers

Als opgroeiend voetbalmannetje in Midden-Oost Brabant was je meestal fan van een grote club zoals Ajax, Feyenoord of PSV maar tegelijkertijd had je ook een zwak voor FC Den Bosch. Je las altijd de artikelen van Henk Mees in het Brabants Dagblad en hoopte dat de Bosschenaren het goed deden. Vooral als de nacompetitie van de eerste divisie eraan zat te komen, of reeds bezig was, dan volgde je de mannen van Stadion De Vliert op de voet. Zo kunnen we ons de nacompetitie van begin jaren´80 nog goed voor de geest halen toen FC Den Bosch onder leiding van de ontketende Wim van der Horst en trefzekere Hans Gillhaus naar de Eredivisie wist te promoveren. Je kocht een kaartje voor het duel met MVV dat werd afgewerkt in een werkelijk afgeladen vol stadion. In de krant stond dan bijvoorbeeld ' 21.312 toeschouwers' maar dat moesten er dan zeker 10.000 meer zijn geweest want er kon geen kip meer bij in het oude betonnen bouwwerk dat volgens de officiële capaciteit een kleine 30.000 mensen zou kunnen herbergen. De liefhebbers in de regio hunkerden naar succes voor de volksclub die ook net zo vaak overal naast greep in die jaren en steevast in de financiële problemen verkeerde.

Gloriejaren

In het midden van de jaren´80 braken echter dan toch echt een aantal gloriejaren aan voor de club. Na de promotie volgde in het eerste jaar al meteen de meest legendarische wedstrijd uit de clubgeschiedenis toen een onnavolgbare Wim van der Horst in zijn eentje het Ajax van Ronald Koeman, Jesper Olsen, Frank Rijkaard en Gerald Vanenburg met 3-0 oprolde. FC Den Bosch werd echter pas echt serieus genomen toen men een paar jaar later zelfs een tijdje de Eredivisie als koploper wist aan te voeren. Spelers als Hans Gillhaus, Hendrie Krüzen, Arnold Scholten en Jos van Herpen gaven het team voetballend vermogen terwijl bijvoorbeeld Cor Adriaanse en Gerard Aichorn voor een volwassen uitstraling zorgden. Geen tegenstander had het makkelijk tegen deze formatie die altijd moeilijk was te verslaan. Natuurlijk kon men in de provinciale hoofdstad niet zo heel erg lang van deze luxueuze situatie blijven genieten, daarvoor was de basis te smal. Als de kern van dit verhaal zich afspeelt zijn we inmiddels alweer een stukje verder in de tijd: in de lente van 1993 om precies te zijn. FC Den Bosch vecht op dat moment tegen degradatie maar het is veelzeggend dat de Bosschenaren alweer voor de derde keer in zes jaar tijd de halve finales van het nationale bekertoernooi hebben weten te bereiken. Echte ouderwetse cupfighters dus. Twee jaar eerder bracht men half Rotterdam nog aan het sidderen door tijdens de finale tegen het thuisspelende Feyenoord na een snelle 1-0 achterstand in het laatste kwartier aan te zetten voor een krachtig slotoffensief. De gastheren, gesteund door een kolkend stadion, begonnen nadrukkelijk te wankelen en hadden later geluk dat de KNVB het door de vingers zag dat de wedstrijd vanwege een veldbestorming maar voor 99% kon worden uitgespeeld, iets wat bij een 1-0 stand natuurlijk belachelijk is. 

Sjaal

Maar goed, we zijn dus inmiddels twee voetbalseizoenen verder. Zoals hierboven beschreven hadden wij altijd ook wel een zwak voor FC Den Bosch maar kennis Marcel kwam uit Heeswijk-Dinther en dat is gevoelsmatig echt hardcore 073-land. Zo hadden we Marcel al regelmatig gesignaleerd met een schitterende oerdegelijke blauw-witte FCDB-sjaal en had hij het steevast over zijn cluppie. "Er zit veel talent aan te komen hoor. Bij de A-junioren lopen met Van Nistelrooij en Lurling superspelers." Wij lachten daar een beetje om. Toen bekend werd dat FC Den Bosch in het kader van de halve finales van de beker naar SC Heerenveen moest vonden wij het toch een mooi moment om hem eens te vergezellen. Tegenstander SC Heerenveen had namelijk in die tijd ook een behoorlijke cultstatus verworven, het leek ons wel grappig om dat oeroude noordelijke voetbalbolwerk ook eens te bezoeken. Marcel had inmiddels de kaartjes geregeld, we stonden in het vak van de uit-supporters, een gegeven waar we op dat moment nog onze schouders over ophaalden. In die tijd hadden we al aardig wat stadions in het buitenland bezocht. Zo bevolkten wij de uitvakken van clubs als Olympique Marseille, AA Gent, Hamburger SV, Borussia Mönchengladbach en Genoa. Het treffen tussen het folkloristische Heerenveen en Den Bosch zagen wij daarom nogal luchtig tegemoet. Toen we bij het stadion aan de J.H. Kruisstraat arriveerden deed Marcel meteen zijn sjaal om, hij had er zin in. Wij sjokten relaxt achter hem aan en keken geamuseerd om ons heen. Heerenveen speelde al sinds 1927 in dit onderkomen en zou precies één jaar later naar het nieuwe Abe Lenstra-stadion, gelegen naast de A32, verhuizen. Aan de J.H. Kruisstraat was het dus echter waar eens de legendarische Abe Lenstra zijn niet geringe kunsten vertoonde en er ook bij was toen de Friezen Ajax na een 1-5 achterstand met 6-5 wisten te verslaan. Over dit duel uit 1950 praat men in Friesland nu nog steeds en is zelfs een hele musical aan gewijd. Eens, in 1949, zaten en stonden er 22.000 mensen in dit stadionnetje naar een wedstrijd te kijken maar nu konden er niet meer dan 12.500 in. Nou, die waren er ook. Ongeveer vijfhonderd daarvan hadden een staanplaats ingenomen in een met staal en hekken afgezet onoverdekt hok achter het doel. Met andere woorden: de gasten uit Den Bosch. Wij dus.

Grimmig

Nu waren wij dus best wel wat gewend maar op één of andere manier kwamen wij in een groep supporters terecht die ons nogal bang maakte. Er hing een ondefinieerbaar grimmig sfeertje waarbij je het gevoel kreeg dat het ieder moment uit de hand kon gaan lopen. Het was niet grappig, eerder beangstigend. De bewaking was in handen van enkele potige Friezen die zo te zien meer van de anabolen waren dan een met lucht gevulde lederen bal. Ons respect voor die gasten groeide echter met de seconde want ondanks onophoudelijke provocaties uit de hoek waar de Zoete Lieve Gerritjes uit Den Bosch zich ophielden vertrok men geen spier. Een erg knap staaltje van ijzeren zelfbeheersing: ze hadden met gemak even huis kunnen houden want de meeste fans van FC Den Bosch konden vanwege bovenmatig gebruik van verdovende middelen amper op de twee voorradige benen staan. Aan de andere kant, toegegeven, was het echter ook wel enorm sfeervol in ons vak en het werd helemaal feestelijk toen de gasten al kort na de aftrap op een 0-1 voorsprong kwamen. Na een vrije trap van Zeljko Petrovic belandde de bal voor de voeten van verdediger Frans van der Heide die al frommelend wist te scoren. Petrovic was een half jaar eerder op transfervrije basis naar De Vliert gekomen wat een goudmijn leek te beloven want de directie van FC Den Bosch verwachtte aan het einde van het seizoen tonnen winst te maken. De Servische international stond namelijk bekend als een uitstekende voetballer en had in Sevilla nog samen met Diego Maradona op het middenveld geacteerd. Omdat FC Den Bosch weer eens in een schuldensaneringsproces zat zou een doorverkoop van de technische middenvelder dus goed uitkomen. Tegelijkertijd zou ook een bekerfinale top zijn want de tegenstander zou uit het duel tussen Feyenoord en Ajax komen, gegarandeerd een volle kuip dus. In het Brabants Dagblad repte men daarom over de wedstrijd van vijf ton. De halve finale in Heerenveen welteverstaan. 

Mak

Men verwachtte een Friese storm maar die bleef vervolgens uit. De gastheren speelden met prima aanvallers als Erik Tammer en Erik Regtop maar FC Den Bosch bleef feitelijk kinderlijk makkelijk overeind. Trainer Hans van der Pluijm verklaarde na afloop dat hij na de rust meer druk verwachtte, hij waarschuwde daar zijn spelers in de kleedkamers nog voor,  maar ook die voorspelling bleef uit. Toch werd het ineens uit het niets 1-1 toen Tammer dan toch wist te scoren. Een klap voor de gasten en haar fans maar daarna herstelde men zich wel weer. Het noodlot sloeg echter alsnog keihard toe toen Gerrie Schaap uithaalde en zijn makkelijk te pareren ogende inzet door keeper Hans Vonk maar half zag gekeerd. De ervaren keeper liet los, een blunder op dat niveau, waarna Marco Roelofsen de rebound oppikte en de fel bejubelde 2-1 wist te produceren. Ondertussen was de sfeer in het uitvak dusdanig geëscaleerd dat wij eigenlijk blij waren dat het geen 2-2 meer werd. Marcel had dan namelijk ook graag de verlenging nog gezien terwijl wij vooral opgelucht waren dat we weg konden. Maar voor alle duidelijkheid: iedere club heeft fans die soms voor probleempjes zorgen, we blijven een klein zwak voor FC Den Bosch houden. Daarbij hadden we behoorlijk die ziel van het oude stadion van SC Heerenveen weten te vincken. 

Opstelling FC Den Bosch: Vonk; Laponder, Van der Heide, Volkerink, Van Eck, Verhoeven; Petrovic, Wolffs (83. Laisina), Nijhuis; Derksen, Smeets.


FC Den Bosch is net op 0-1 gekomen
Marco Roelofsen loopt juichend weg na het maken van de 2-1
Een eerste overzichtje van de nieuwe indelingen in...
UDI'19 traint met twee proefspelers

Related Posts

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Gast
zondag 17 november 2019

Captcha afbeelding

Hollandse Velden Banner

Colofon

Tismarvoetbal is een uitgave van Janus Media / SwipeSport

Redactie: Willy Rooyakkers (eindredactie), Kees van der Zandt

Medewerkers: Paul Brugmans (PFF), Gert-jan Kuipers (PFF)