dinsdag 15 oktober 2019
6 minuten leestijd (1216 woorden)
Aanbevolen 

Blauw Geel'38 vergeet trekker over te halen in Gemert, Bono Barten in bloedvorm

jensleijten Jens Leijten bedankt aangever Thijs van Pol na zijn goal

GEMERT| De derby tussen Gemert en Blauw Geel'38 eindigde zaterdagavond op Sportpark Molenbroek in Gemert op 1-1. De bezoekers liepen met een semi-tevreden gevoel van het veld maar als je drie, vier keer helemaal alleen voor de keeper komt en niet weet te scoren mag je eigenlijk niet tevreden zijn met een gelijkspel. Gemert kreeg ook kansen, werkte keihard en was in de openingsfase de betere ploeg maar kon meer gelukkig zijn met het uiteindelijke binnengesleepte puntje.

Door: Willy Rooyakkers

We keken op deze mooie, verlate, zomerse avond in september uit naar dit potje. Het affiche beloofde een ouderwetse entourage met misschien wel spectaculair voetbal. Beide teams hebben immers in deze fase van de competitie nog helemaal niets te verliezen. Blauw Geel stond dan wel met een honderd procent score bovenaan maar de Veghelaren zullen waarschijnlijk niet gedacht hebben dat ze 'niet mogen morsen in de kampioensrace'.  Gemert was er alles aan gelegen om voor eigen publiek aan klantenbinding te doen. Wat opviel was de wat tegenvallende publieke belangstelling. De concurrentie van allerlei evenementen en het gegeven dat zowel PSV als Ajax thuis speelden was er kennelijk net even teveel aan. Naar schatting omzoomden slechts zo'n 700 fans het sfeervolle hoofdveld. 

Gemert de betere ploeg

De gasten keken aanvankelijk nogal de bekende kat uit de boom, opteerden voor wat controle. Het was Gemert dat het meest nadrukkelijk op zoek ging naar een treffer. In deze fase had Blauw Geel het best lastig en ontstonden er soms wat felle tackles om de bal. De gastheren deden het goed, schakelden vaak zeer snel om. Leuk was het ook om een speler als Reva Kreekels aan de bal te zien. Hij is toch wel een jongen met kwaliteiten waar een beetje liefhebber graag naar kijkt. Hij dribbelt lekker, heeft de bal aan een touwtje en is niet bang om wat uit te proberen. Wat overigens wel opviel was dat aan beide kanten amper een speler van eigen komaf in het veld liep. En dan wordt bedoeld: een Veghelse jongen uit de eigen jeugd en aan de andere kant een Gemerts talent uit de opleiding. Blijkbaar is het op dit niveau lastig om eigen spelers op te leiden. Zeker in aanvallend opzicht. 

Doelpunt

Na ruim een kwartier werd er gescoord. Thijs van Pol, zwoegend en sjouwend als altijd, was er op links vandoor en had een weergaloze voorbereidende actie in huis waardoor de goed gevolgde Jens Leijten de bal in een leeg doel mocht koppen: 1-0. Nu moet gezegd dat de onvermoeibare Elsendurper, vandaag weer eens rechtsback, dit klusje op een esthetisch heerlijk verzorgde manier klaarde door half vallend net onder de lat raak te prikken. Een milliseconde later stond zijn gezicht net zo kinderlijk euforisch als pakweg negen jaar geleden toen hij in de nacompetitie tegen De Treffers het net wist te vinden. Mooi om te zien. Hoe goed Van Pol hier ook weer acteerde, en hoe hij ook sleurde voor het team: naarmate de wedstrijd vorderde kon het niet anders dan dat zijn krachten wat wegvloeiden want dit houdt geen mens vol. Het was duidelijk dat Gemert Ralf Kemper duidelijk mist. Met hem erbij heeft Van Pol zijn maatje terug en komt er een dubbele dosis power en diepte in het team. Met hem erbij waren die vele momenten van 'kansen op een grote kans' in de eerste helft wellicht meer efficiënt voor de gastheren afgelopen. Vermeldenswaardig moment was nog de kans voor Joost Habraken die na een ingestudeerde corner vrij kon inschieten vanaf een meter of twaalf maar slechts aaide in plaats van executeerde.

Kantelen

De nogal lauw begonnen gasten werden nu echter langzaam wakker en steeds meer werd zichtbaar dat eigenlijk de Veghelaren over de meeste kwaliteit op het veld beschikten. De backs kwamen dan wel amper op, dat was wat tegenvallend, maar als het balletje af en toe rondging dan zag je wat surplus in vergelijking met Gemert. En soms volgde er dan ineens een versnelling in de combinatie die verborgen teamklasse verraadde. Je voelde dat er iets ging veranderen in de wedstrijd maar uiteindelijk was het wel een omschakelmoment, zoals zo vaak, dat voor klinkende munt zorgde. Gemert was net gevaarlijk geweest, stond even niet goed, waarna de bezoekers over de linkerkant bliksemsnel toesloegen. Uiteindelijk was het een schot van Sander Egmond, wat een heerlijke voetballer is die jongen toch, dat nog gekeerd werd door keeper Bono Barten maar de rebound werd een prooi voor de pas 16-jarige Ben van den Nieuwenhof. Hij verraadde zijn klasse door niet blind te schieten maar heel rustig te blijven, goed te kijken en precies op het juiste moment de bal in het zijnetje te prikken: 1-1. Op dat moment werd Blauw Geel best wel rijkelijk beloond met het feit dat ze met 1-1 de rust in konden.

Blauw Geel heer en meester

Na de pauze veranderde het beeld compleet want Blauw Geel'38 ging het duel volledig domineren. Gemert leek wat uitgeblust en kon amper nog voetballend tot gevaar komen. Ja, af en toe kwam men er over onvermoeibare types als Willem den Dekker en Jens Leijten nog wel uit over de rechterkant maar alles bij elkaar was het een beetje op. En dat terwijl de gasten met tien vingers in de neus nog even lekker het gas verder konden induwen. Wat men misschien een beetje miste: een echte spits. Jeroen van Schoonhoven werd heel lang op de bank gehouden door trainer Niels van Casteren maar die zal daar zeker over nagedacht hebben. Feit was dat zijn team Gemert begon te overklassen en dat er ook grote kansen kwamen. Tot zeker vier keer toe werd de centrale defensie van de thuisploeg helemaal zoek gespeeld, dan zag je dat er veel snel uitgevoerd combinatievermogen in de Veghelse ploeg zit, en verschenen er gasten met een geel shirt aan helemaal alleen voor die arme keeper van Gemert: Bono Barten. Hij moest het dan maar in zijn eentje opknappen voor zijn team maar dat deed hij dan ook. Met fantastische reflexen hield hij telkens de Veghelaren van scoren af maar vanuit het oogpunt van de bezoekers gezien kon je niets anders stellen dan dat er hier gescoord had MOETEN worden. Wat een kansen! Ontbrak het hier aan de echte wil, het echte killersinstinct? Moeilijk te zeggen, feit is dat Danny Verbakel tot twee keer toe had moeten afronden en dat ook Sander Egmond en Ben van den Nieuwenhpf een bijna honderd procent zekere goal toch niet wisten te produceren. De trekker overhalen noemen ze zoiets. Aan de andere kant was het misschien de straf voor Blauw Geel omdat ze misschien veel eerder in een hogere versnelling hadden moeten spelen. En zoals zo vaak krijgt de tegenstander dan ook nog mogelijkheden. Zo was het Thijs van Pol die in de laatste seconden van de wedstrijd nog een gevoelvolle voorzet van Joost Habraken net naast kopte. Het zou teveel zijn geweest voor het dapper strijdende Gemert dat het zeker tot nu toe goed doet in de derde divisie. En Blauw Geel is uiteraard ook lekker bezig met tien uit vier maar eigenlijk had er in Gemert meer ingezeten dan een gelijkspel.

GEMERT| Barten, Leijten, Westerlaken, Jacobs, Teuben (80. Houwers). Den Dekker, Habraken (90. Jansen), Brouwers, Daniëls (88. Van den Broek), Van Pol, Kreekels

BLAUW GEEL'38| Vos, Moghal (77. Van Aanholt), Dekkers, Rerimassie, Sjaak Egmond, Guler, Dobbelsteen, Sander Egmond, Van den Nieuwenhof, Verbakel (84. Raas), Van der Zanden (70. Van Schoonhoven)






Rick Wouters zorgt bij UDI'19 voor een kwaliteitsi...
‘Gestopt mijn pijn in het hart, want zelf voetball...

Related Posts

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Gast
dinsdag 15 oktober 2019

Captcha afbeelding

Hollandse Velden Banner