zaterdag 04 juli 2020
5 minuten leestijd (937 woorden)

Het adieu van Rob van Raay nadert, afscheid van een goed voetballende terriër: 'Mijn mooiste tijd was bij De Treffers'

IMG_7349 Robbie van Raaij met zoontje Levy

VIANEN| Rob van Raay, beter bekend als Robbie, is bijna 38 jaar oud maar voetbalt nog steeds elke week in de basis van 2e klasser Vianen Vooruit. Hij had zelf ook niet verwacht het zo lang vol te houden op het veld, zeker gezien zijn fysieke verleden, maar doorzettingsvermogen en nog steeds de absolute wil om zo fit mogelijk te zijn legden de basis voor alsnog een mooie verlenging van zijn toch al zo glansrijke voetballoopbaan. Over een paar maanden is het dan echter toch definitief voorbij. Van Raay: "Ik begin nu aan mijn afscheidstournee haha." 

Door: Willy Rooyakkers

Als journalist volgde ondergetekende, de schrijver van dit stukje, jarenlang de top van het Brabantse amateurvoetbal. Om Robbie van Raay kon je in die hoedanigheid niet heen. Hoe liet de voetballer Van Raay zich in die tijd het beste omschrijven? Nou, misschien had hij wel wat weg van iemand als Edgar Davids. Robbie van Raay was ook een linkspoot en ging eveneens door muren heen voor zijn team. Maar daarnaast kon hij ook uitstekend voetballen, alleen maakte hij die kwaliteiten ondergeschikt aan het elftal om zich heen. Nadat hij op jonge leeftijd Vianen Vooruit verliet en via JVC Cuijk bij NEC terecht kwam werd uiteindelijk De Treffers zijn eerste grote amateurclub. Van Raay: "Bij NEC zat ik op de voetbalschool maar in het laatste seizoen had ik geen klik met de trainer. De Treffers belde me op en de bedoeling was dat ik in de A-junioren zou komen te spelen. Ik was immers nog maar een jaar of vijftien, zestien." Het liep echter anders: dondersteen Robbie van Raay zat binnen de kortste keren bij het eerste elftal. "Onder trainer Edo Ophof viel ik al in en speelde ik soms in de basis maar toen Willie Willems het overnam bemachtigde ik definitief een basisplaats." Het was het begin van een geweldige tijd. "Als ik er nu op terugkijk was dat de mooiste periode van mijn voetballeven. De Treffers was op alle fronten een absolute topclub bij de amateurs, we speelden wekelijks voor minimaal 1.500 man. En als Germania of Achilles'29 kwamen dan zaten er misschien wel 4.000. Het was echt geweldig om voor De Treffers te mogen voetballen. Het was bijna profvoetbal zo professioneel alles was geregeld."

JVC Cuijk

Toch vertrok hij na een flink aantal seizoenen naar JVC Cuijk, de club vlakbij Vianen die enorm in opkomst was. "Ik had aan Sjaak Hofmans (grote sponsor - wr) destijds beloofd nog een keer te komen en die man was toen net overleden. Zijn zoon Twan benaderde me waarna ik besloot het te doen. Het was vooral ook aantrekkelijk omdat we met De Treffers altijd naar het noorden moesten. Je weet wel: naar Groningen en Appingedam of zoiets. Daar kreeg ik steeds meer een hekel aan en JVC speelde lekker tegen UDI'19, TOP of Gemert. Dat was natuurlijk heerlijk." Zijn broer Danny ging ook bij JVC spelen en hoewel ze samen een mooie tijd beleefden zaten er ook wat mindere kanten aan het verblijf op de Groenendijkse Kampen. "Nou ja, zeker onder Jan van Deinsen speelden we echt goed maar ik kreeg te maken met veel fysieke pech. Tot drie of vier keer toe moest ik geopereerd worden aan mijn knie, ik had geen kraakbeen meer over. En tegen Gemert brak ik mijn been, dat was nu eenmaal het risico bij mijn manier van spelen. Ik ging er altijd vol in, half erin gaan bestaat niet voor mij." Onder de bezielende leiding van Twan Hofmans timmerde JVC Cuijk in die tijd geweldig aan de weg, er werden kampioenschappen binnengesleept en op een haar na werd in Mijdrecht tegen Argon (2007) het landskampioenschap bij de zondagamateurs gemist. De échte massale publieke belangstelling kwam echter nooit helemaal van de grond. "Als je die oude krantenknipsels leest dan zie je toch wel dat er soms 1.300 man waren maar inderdaad was het niet hetzelfde als bij De Treffers. Zo eerlijk moet je zijn." 

Zieke ontknoping

Zes jaar geleden volgde de terugkeer naar Vianen Vooruit, de club waar Robbie vandaan komt. Ook broer Danny ging uiteindelijk mee terug maar hij hield het maar een jaar vol. "Danny woonde toen al in Groesbeek en wilde lager gaan spelen. Uiteindelijk maakte hij zich alsnog onsterfelijk." Op het moment dat de broertjes Van Raay namelijk kwamen was men net gepromoveerd naar de derde klasse. Op de laatste speeldag werd Vianen ook in die klasse kampioen. En hoe!  "Het was echt een zieke ontknoping. We moesten winnen bij Hapse Boys en het stond tot diep in de blessuretijd 1-1. Onze Danny stond al bij elke corner en vrije trap tegen die keeper aan te springen totdat die ineens uit irritatie een domme overtreding maakte en wij een strafschop kregen. Onze Danny schoot ons toen naar de tweede klasse, hij staat nu voor eeuwig in de annalen van de club haha." Vianen Vooruit doet het inmiddels nog steeds erg goed in de tweede klasse. En Robbie van Raay doet iedere week mee. "Ze hebben me naar achteren gehaald en dat bevalt me goed. Ik hoef veel minder met mijn knie te draaien dan op het middenveld, ik ben nu al jaren topfit." Hij is ook echt een 'ouderwetse' qua leven voor de sport. "Op vrijdag en zaterdag ga ik niet uit en drink ik nog steeds geen druppel alcohol, dat hoort zo." 

Afscheid

Robbie van Raay kijkt nu al uit naar zijn naderende afscheidsduel. "Ik heb gevraagd bij Vianen of we iets kunnen regelen. Ik heb een lijstje van twintig namen ingevuld die ik er graag bij heb. Ik denk dat het echt een mooi feest kan worden en dat de club er zeker nog wat aan kan overhouden. Op die manier is het voor iedereen een mooie dag."


Ook Jorrit Ritzen zwaait straks af als speler: 'De...
Gerrie van der Heijden geeft gratis lezingen over ...

Related Posts

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Gast
zaterdag 04 juli 2020

Captcha afbeelding

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://tismarvoetbal.nl/

Hollandse Velden Banner

Colofon

Tismarvoetbal is een uitgave van Janus Media / SwipeSport

Redactie: Willy Rooyakkers (eindredactie), Kees van der Zandt

Medewerkers: Paul Brugmans (PFF), Gert-jan Kuipers (PFF)